Back to Chapters

පරිච්ඡේදය 7: අධිකරණය

ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය සහ අභියාචනාධිකරණය ප්‍රමුඛ කොටගත්, මහාධිකරණය සහ වෙනත් විනිශ්චය සභා ඇතුළත් ශ්‍රී ලංකාවේ ස්වාධීන අධිකරණ පද්ධතිය මෙම පරිච්ඡේදය මගින් ස්ථාපිත කරයි. අධිකරණ ප්‍රසිද්ධියේ රැස්වීම, විනිසුරුවරුන් පත් කිරීම, ධූර කාලය සහ ඉවත් කිරීම මෙන්ම බලපෑම්වලින් ආරක්ෂා කිරීම පිළිබඳ විධිවිධාන මෙහි දැක්වේ. තවද, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාමය විවරණයන්, මූලික අයිතිවාසිකම්, අභියාචනා සහ මැතිවරණ පෙත්සම් විභාග කිරීම සඳහා අධිකරණ සේවා කොමිෂන් සභාව සහ ඉහළ අධිකරණවල අධිකරණ බලය ද මෙයින් නිර්මාණය කරයි.

Tip: select any clause to view its history, discussion, and suggest an edit.

වගන්තිය 1: ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සාමාන්‍ය අධිකරණ බලය

මහජන අදහස් සහ විවිල් සංවිධාන පර්යේෂණ ඇසුරින් කෙටුම්පත් කරන ලදී.

වත්මන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා පෙළ

ශ්‍රී ලංකා ජනරජයේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ජනරජයේ උත්තරීතම

සහ අවසානාත්මක ලේඛනෝපගත කිරීමේ ජ්‍යෙෂ්ඨ අධිකරණය වන

අතර ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ විධිවිධානවලට යටත්ව, මෙහි පහත

දැක්වෙන ආකාරයේ වූ අධිකරණ බලය ක්‍රියාත්මක කරන්නේ ය.

එනම් :-

(අ) පනත් කෙටුම්පත්වල ව්‍යවස්ථානුකූලත්වය සම්බන්ධයෙන්

වූ අධිකරණ බලය;

(ආ) මූලික අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා වූ අධිකරණ

බලය;

(ඇ) අවසාන අභියාචනාධිකරණ බලය;

(ඈ) උපදේශක අධිකරණ බලය;

(ඉ) ඡන්ද පෙත්සම් සම්බන්ධයෙන් වූ අධිකරණ බලය;

(ඊ) පාර්ලිමේන්තුවේ යම් වරප්‍රසාද කඩකිරීමක් සම්බන්ධයෙන්

අධිකරණ බලය; සහ

(උ) පාර්ලිමේන්තුව විසින් නීතියෙන් පවරනු ලබන හෝ

නියම කරනු ලබන වෙනත් කාරණා සම්බන්ධයෙන් වූ

අධිකරණ බලය.

කෙටුම්පත් සැසඳීමට AI ගෙන් ඉල්ලමින්...
1.1

මෙම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මගින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා අධිකරණයට ප්‍රකාශිතව පවරා නොමැති අනෙකුත් සියලු කාරණා සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකා ජනරජයේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ඉහළම සහ අවසාන උත්තරීතර අධිකරණය විය යුතුය.

1.2

ඒ අනුව, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය සතුව ඇත්තේ සහ ක්‍රියාත්මක කළ යුත්තේ—

සියලුම සිවිල් සහ අපරාධ කාරණා සම්බන්ධයෙන් අවසාන අභියාචනා අධිකරණ බලය;

126 වගන්තිය යටතේ මූලික අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා අධිකරණ බලය; සහ

පාර්ලිමේන්තුව විසින් නීතියෙන් පවරනු ලබන හෝ නියම කරනු ලබන වෙනත් ඕනෑම කරුණක් සම්බන්ධයෙන් අධිකරණ බලය.

වගන්තිය 2: ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා අධිකරණ බලය

මහජන අදහස් සහ විවිල් සංවිධාන පර්යේෂණ ඇසුරින් කෙටුම්පත් කරන ලදී.

වත්මන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා පෙළ

යම් පනත් කෙටුම්පතක් නැතහොත් පනත් කෙටුම්පතක

යම් විධිවිධානයක් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනනුකූල දැයි යන යම්

ප්‍රශ්නයක් පිළිබඳව තීරණයක් ගැනීමේ තනි හා අනන්‍ය අධිකරණ

බලය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ඇත්තේ ය:

එසේ වුව ද -

(අ) ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ යම්කිසි විධිවිධානයක් සංශෝධනය

කිරීම සඳහා වූ නැතහොත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව පරිච්ඡින්න කොට

ඒ වෙනුවට වෙනත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් පැනවීම සඳහා වූ පනත්

කෙටුම්පතක් ලෙස දීර්ඝ නාමයේ විස්තර කර ඇති පනත් කෙටුම්පතක්

සම්බන්ධයෙන් වන විට 83 වැනි ව්‍යවස්ථාවෙහි විධිවිධාන ප්‍රකාර ඒ

පනත් කෙටුම්පත ජනතාව විසින් ජනමත විචාරණයක දී අනුමත

කිරීම අවශ්‍ය වේ ද යන ප්‍රශ්නය පමණක් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින්

තීරණය කළ හැක්කේ ය.

(ආ) ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ යම්කිසි විධිවිධානයක් සංශෝධනය

කිරීම සඳහා වූ නැතහොත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව පරිච්ඡින්න කොට

ඒ වෙනුවට වෙනත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් පැනවීම සඳහා වූ පනත්

කෙටුම්පතක් ලෙස දීර්ඝ නාමයේ විස්තර කර ඇති පනත් කෙටුම්පතක්

83 වැනි ව්‍යවස්ථාවෙන් නියමිත විශේෂ බහුතර ඡන්දයෙන් සම්මත

කිරීමට සහ ජනමත විචාරණයක් මගින් ජනතාව වෙත ඉදිරිපත් කිරීමට

අදහස් කරන බවට අමාත්‍ය මණ්ඩලය විසින් සහතික කරනු ලැබූ

අවස්ථාවක ඒ පනත් කෙටුම්පත සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට

කිසිම අධිකරණ බලයක් නොමැත්තේ ය. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් ඒ

පනත් කෙටුම්පත සම්බන්ධයෙන් කිසි ම අධිකරණ බලයක් ක්‍රියාත්මක

නොකළ යුත්තේ ය.

(ඇ) ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ යම්කිසි විධිවිධානයක් සංශෝධනය

කිරීම සඳහා වූ නැතහොත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව පරිච්ඡින්න

කොට ඒ වෙනුවට වෙනත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් පැනවීම සඳහා

වූ පනත් කෙටුම්පතක් ලෙස දීර්ඝ නාමයේ විස්තර කර නොමැති

පනත් කෙටුම්පතක් 84 වැනි ව්‍යවස්ථාවෙහි නියමිත විශේෂ බහුතර

ඡන්දයෙන් සම්මත කිරීමට අදහස් කරන බවට අමාත්‍ය මණ්ඩලය විසින්

සහතික කරනු ලැබූ අවස්ථාවක 83 වැනි ව්‍යවස්ථාවෙහි විධිවිධාන

ප්‍රකාර ඒ පනත් කෙටුම්පත ජනතාව විසින් ජනමත විචාරණයක දී

අනුමත කිරීම අවශ්‍ය වේ ද නැතහොත් ඒ පනත් කෙටුම්පත 82 වැනි

ව්‍යවස්ථාවේ (1) වැනි හා (2) වැනි අනුව්‍යවස්ථා අනුව පිළියෙළ වීම

අවශ්‍ය වේ ද යන ප්‍රශ්නය පමණක් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් තීරණය

කළ හැක්කේ ය.

(ඈ) ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ යම්කිසි විධිවිධානයක් සංශෝධනය

කිරීම සඳහා වූ නැතහොත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව පරිච්ඡින්න කොට

ඒ වෙනුවට වෙනත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් පැනවීම සඳහා වූ

පනත් කෙටුම්පතක විධිවිධානයක් ලෙස දීර්ඝ නාමයේ විස්තර කර

නැති පනත් කෙටුම්පතක යම් විධිවිධානයක් 84 වැනි ව්‍යවස්ථාවෙන්

නියමිත විශේෂ බහුතර ඡන්දයෙන් සම්මත කිරීමට අදහස් කරන බවට

අමාත්‍ය මණ්ඩලය විසින් සහතික කරනු ලැබූ අවස්ථාවක, ඒ පනත්

කෙටුම්පතේ වෙනත් යම්කිසි විධිවිධානයක් 84 වැනි ව්‍යවස්ථාවේ

නියමිත බහුතර ඡන්දයෙන් සම්මත කිරීම අවශ්‍ය වේ ද නැතහොත්

83 වැනි ව්‍යවස්ථාවේ විධිවිධාන ප්‍රකාර, ඒ පනත් කෙටුම්පතේ යම්

විධිවිධානයක් ජනමත විචාරණයක් මගින් ජනතාව විසින් අනුමත

කිරීම අවශ්‍ය වේ ද නැතහොත් ඒ පනත් කෙටුම්පත 82 වැනි

ව්‍යවස්ථාවේ (1) වැනි සහ (2) වැනි අනුව්‍යවස්ථා අනුව පිළියෙළ වීම

අවශ්‍ය වේ ද යන ප්‍රශ්නය පමණක් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් තීරණය

කළ හැක්කේ ය.

කෙටුම්පත් සැසඳීමට AI ගෙන් ඉල්ලමින්...

1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 120 වන වගන්තිය යටතේ පුරවැසියෙකුට පනත් කෙටුම්පතක ව්‍යවස්ථානුකූලභාවයට අභියෝග කළ හැකි කාල සීමාව, එම පනත් කෙටුම්පත පාර්ලිමේන්තුවේ න්‍යාය පත්‍රයට ඇතුළත් කළ දින සිට දින දාහතරක් විය යුතුය.

Explanation

ජාතික අවශ්‍යතා සඳහා හදිසි පනත් කෙටුම්පතක් ලෙස අමාත්‍ය මණ්ඩලය විසින් සහතික කරන ලද පනත් කෙටුම්පතක ව්‍යවස්ථානුකූලභාවය පිළිබඳ කිසිදු පරීක්ෂණයක් තහනම් කරන 122(1)(ආ)(1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ අඩංගු විධිවිධානය මෙයින් අවලංගු කෙරේ.

වගන්තිය 3: පශ්චාත් අධිකරණ සමාලෝචනය

මහජන අදහස් සහ විවිල් සංවිධාන පර්යේෂණ ඇසුරින් කෙටුම්පත් කරන ලදී.

වත්මන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා පෙළ

අලුතින් ව්‍යවස්ථාවට ඇතුලත් කිරීමට යෝජනා වී ඇත.

කෙටුම්පත් සැසඳීමට AI ගෙන් ඉල්ලමින්...
3.1

ඕනෑම නීතියක් බලාත්මක කිරීම සහ සහතික කිරීම නොතකා, එම නීතිය බලාත්මක වූ දින සිට මාස හයක කාලයක් ඇතුළත, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනනුකූලතාවය මත ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ඉදිරියේ අභියෝගයට ලක් කළ හැකිය.

3.2

එවැනි අභියෝගයක් පෙත්සමක් මගින් ඉදිරිපත් කළ හැකිය—

(අ) ඕනෑම පුරවැසියෙකු;

(ආ) ඕනෑම පිළිගත් දේශපාලන පක්ෂයක්;

(ඇ) නීතිපතිවරයා; හෝ

(ඈ) මානව හිමිකම් කොමිසම.

3.3

ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් තීරණය කරනු ලබන්නේ, එම නීතිය හෝ විධිවිධානය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට පටහැනි බව නම්, එය බලාත්මක කළ දින සිට හෝ අධිකරණය විසින් නියම කළ හැකි වෙනත් දින සිට, එම නීතිය හෝ විධිවිධානය සම්පූර්ණයෙන්ම හෝ අර්ධ වශයෙන් අවලංගු බව ප්‍රකාශ කිරීමට එයට බලය ඇත.

වගන්තිය 4: අභියාචනාධිකරණයේ අධිකරණ බලය

මහජන අදහස් සහ විවිල් සංවිධාන පර්යේෂණ ඇසුරින් කෙටුම්පත් කරන ලදී.

වත්මන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා පෙළ

(1) (මහාධිකරණයේ අභියාචන අධිකරණ බලය හෝ මුල්

අවස්ථා අධිකරණ බලය හෝ ක්‍රියාත්මක කිරීමෙහි දී ඒ අධිකරණය

විසින් හෝ යම්කිසි මුල් අවස්ථා අධිකරණයක්, විනිශ්චය අධිකාරයක්

හෝ වෙනත් ආයතනයක් විසින් හෝ) සිද්ධි පිළිබඳව හෝ නීතිය

පිළිබඳව හෝ කරන ලද සියලූ ම වැරදි නිවැරදි කිරීම සඳහා වූ

අභියාචන අධිකරණ බලය ද (ඒ මහාධිකරණය විසින් හෝ ඒ මුල්

අවස්ථා අධිකරණය, විනිශ්චය අධිකාරය හෝ වෙනත් ආයතනය

විසින් හෝ ) සංජානනය කරන ලද සියලූ නඩු නිමිති, සිවිල් නඩු,

නඩු, අපරාධ නඩු, කාරණා සහ දේවල් ඒ පිළිබඳ අභියාචනය හා

පරිශෝධනය හා යථා තත්ත්වයට පැමිණවීම මගින් සංජානනය කිරීමේ

තනි හා අනන්‍ය බලය ද ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ විධිවිධානවලට හෝ

වෙනත් යම් නීතියක විධිවිධානවලට යටත්ව අභියාචනාධිකරණයට

ඇත්තේ ය. අභියාචනාධිකරණය විසින් ඒ බලතල ආණ්ඩුක්‍රම

ව්‍යවස්ථාවේ විධිවිධානවලට යටත්ව ක්‍රියාත්මක කළ යුත්තේ ය :

එසේ වුව ද, යම් වරදක හෝ දෝෂයක හෝ අවිධිමත්භාවයක

හේතුවෙන් නඩුවෙහි පාර්ශ්චකරුවන්ගේ වැදගත් අයිතිවාසිකම්වලට

හානියක් සිදු වී නැද්ද නැතහොත් යුක්තිය ඉටු නොවීමක් සිදු වී

නැද්ද එවැනි වරදක්, දෝෂයක් හෝ අවිධිමත්භාවයක් නිසා, යම්

මුල් අධිකරණයක නඩු තීන්දුවක්, තීන්දු ප්‍රකාශයක් හෝ ආඥාවක්

ප්‍රතිවර්තනය කිරීම නැතහොත් වෙනස් කිරීම නො කළ යුත්තේ ය.

(2) පාර්ලිමේන්තුව විසින් කලින් කල නීතියෙන් පවරනු ලැබිය

හැකි හෝ නියම කරනු ලැබිය හැකි පරිදි වූ සියලූ බලතල සහ

අභියාචන අධිකරණ බලය වශයෙන් හෝ මුල් අධිකරණ බලය

වශයෙන් හෝ වන අධිකරණ බලය අභියාචනාධිකරණයට ඇත්තේ ය.

අභියාචනාධිකරණය විසින් ඒ සියලූ බලතල සහ අධිකරණ බලය

ක්‍රියාත්මක කළ යුත්තේ ය.

කෙටුම්පත් සැසඳීමට AI ගෙන් ඉල්ලමින්...
4.1

106 (1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව) වගන්තියේ නිශ්චිතව දක්වා ඇති අධිකරණ බල ප්‍රදේශවලට අමතරව, අභියාචනාධිකරණයට පහත සඳහන් අධිකරණ බල ප්‍රදේශ තිබිය යුතු අතර ඒවා ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය:

(අ) ඕනෑම අමාත්‍යාංශයක්, දෙපාර්තමේන්තුවක්, රාජ්‍ය සංස්ථාවක් හෝ පළාත් පාලන ආයතනයක් විසින් රාජ්‍ය අරමුදල්, වත්කම් හෝ සම්පත් භාවිතයේ හෝ කළමනාකරණයේ නීත්‍යානුකූලභාවය, විධිමත්භාවය හෝ යෝග්‍යතාවයට අදාළ ඕනෑම අයදුම්පතක් විභාග කර තීරණය කිරීමට රාජ්‍ය ගිණුම් අධිකරණ බල ප්‍රදේශයක්;

(ආ) නීතියෙන් නියම කරනු ලබන ක්‍රියා පටිපාටි යටතේ, ඕනෑම පළාත් හෝ පළාත් පාලන ආයතනයක් විසින් මූලික අයිතිවාසිකම් හෝ භාෂා අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කිරීමක් සම්බන්ධයෙන් චෝදනා කරන අයදුම්පත් විභාග කර තීරණය කිරීමට සෑම පළාතකම මුල් අධිකරණ බල ප්‍රදේශය.

4.2

අභියාචනාධිකරණයේ සභාපතිවරයා විසින් තීරණය කරනු ලබන පරිදි, අභියාචනාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ට ඕනෑම පළාතක මණ්ඩලයන්හි අසුන් ගත හැකිය.

වගන්තිය 5: මූලික අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ අධිකරණ බලය සහ ඒ බලය ක්‍රියාත්මක කිරීම

මහජන අදහස් සහ විවිල් සංවිධාන පර්යේෂණ ඇසුරින් කෙටුම්පත් කරන ලදී.

වත්මන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා පෙළ

III වැනි පරිච්ඡේදයෙන් හෝ IV වැනි පරිච්ඡේදයෙන්

හෝ ප්‍රකාශ කොට පිළිගන්නා ලද යම් මූලික අයිතිවාසිකමක්

නැතහොත් භාෂා අයිතිවාසිකම යම් විධායක හෝ පරිපාලන ක්‍රියාවක්

මගින් කඩ කිරීමට අත්‍යාසන්නව පැවතීම හා සම්බන්ධ කවර වූ හෝ

ප්‍රශ්නයක් විභාග කොට තීරණය කිරීමේ තනි හා අනන්‍ය අධිකරණ

බලය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ඇත්තේ ය.

(2) තමාට සම්බන්ධ එවැනි යම් මූලික අයිතිවාසිකමක්

නැතහොත් භාෂා අයිතිවාසිකම යම් විධායක ක්‍රියාවක් මගින් හෝ

පරිපාලන ක්‍රියාවක් මගින් කඩ කොට ඇති බවට හෝ කඩ කිරීමට

අත්‍යාසන්නව පවතින බවට යම් තැනැත්තකු විසින් දෝෂාරෝපණයක්

කරනු ලබන අවස්ථාවක ඔහු විසින් ම නැතහොත් ඔහු වෙනුවෙන්

පෙනී සිටින නීතිඥවරයකුගේ මාර්ගයෙන්, එතැන් පටන් මාසයක්

ඇතුළත, එම කඩ කිරීමෙන් සහනයක් හෝ පිහිටක් ලබා දෙන ලෙස

ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් අයැද සිටින ඉල්ලීමක්, තත්කාලයේ බලපවත්නා

අධිකරණ රීතිවලට අනුකූලව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය අමතා ඉදිරිපත්

කරන ලිඛිත පෙත්සමක් මගින් කළ හැක්කේ ය. එවැනි ඉල්ලීමක්

පිළිබඳව ක්‍රියා කිරීමට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් පූර්ව අවසරයක් ලබා

ගැනීමෙන් පසුව පමණක් එවැනි ඉල්ලීමක් පිළිබඳව ක්‍රියා කරගෙන

යා හැක්කේ ය. එසේ අවසරය ඉල්ලා සිටි විට අවස්ථාවෝචිත පරිදි

ඒ අවසරය ප්‍රදානය කිරීම හෝ අවසරය දීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හෝ

විනිශ්චයකාරවරයන් දෙදෙනකුට නොඅඩු සංඛ්‍යාවක් විසින් කළ

හැක්කේ ය.

(3) හේබියස් කෝපුස්, සර්ටියොරාරි, තහනම්, ප්‍රොසිඩෙන්ඩෝ,

මන්ඩාමුස් හෝ ක්වෝ වොරන්ටෝ ස්වභාවයේ වූ රිට් ආඥා සඳහා

කරන ලද ඉල්ලීමක් අභියාචනාධිකරණයෙහි විභාග කිරීමේ දී, ඒ

ඉල්ලීමේ පාර්ශ්වකරුවකු විසින්, III වැනි පරිච්ඡේදයේ හෝ IV

වැනි පරිච්ඡේදයේ විධිවිධාන කඩකර ඇති බවට හෝ කඩ කිරීමට

අත්‍යාසන්නව ඇති බවට බැලු බැල්මට පෙනෙන සාක්ෂි ඇති බව ඒ

අධිකරණයට පෙනී ගිය අවස්ථාවක ඒ කාරණය තීරණය කිරීම සඳහා

ඒ අධිකරණය විසින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය වෙත නොපමාව යොමු කළ

යුත්තේ ය.

(4) මේ ව්‍යවස්ථාවේ (2) වැනි අනුව්‍යවස්ථාවේ සහ (3) වැනි

අනුව්‍යවස්ථාවේ සඳහන් යම් පෙත්සමක් හෝ යොමු කිරීමක්

සම්බන්ධයෙන් අවස්ථාගත කරුණු අනුව යුක්ති සහගත යයි හා

සාධාරණ යයි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය සලකන සහනයක් ප්‍රදානය කිරීමට

හෝ විධානයක් දීමට හෝ මූලික අයිතිවාසිකමක් හෝ භාෂා

අයිතිවාසිකම කඩ වී නොමැති බව ඒ අධිකරණයේ මතය වේ

නම් ඒ කාරණය අභියාචනාධිකරණයට ආපසු යොමු කිරීමට හෝ

ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට බලය ඇත්තේ ය.

(5) මේ ව්‍යවස්ථාව යටතේ ඉදිරිපත් කරන ලද යම් පෙත්සමක්

හෝ කරන ලද යම් යොමු කිරීමක් පිළිබඳව ඒ පෙත්සම ඉදිරිපත්

කරනු ලැබූ නැතහොත් යොමු කිරීම කරනු ලැබූ දින සිට මාස දෙකක්

ඇතුළත ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් විභාග කොට කටයුතු නිම කළ

යුත්තේ ය

කෙටුම්පත් සැසඳීමට AI ගෙන් ඉල්ලමින්...
5.1

1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ III වන පරිච්ඡේදය හෝ IV වන පරිච්ඡේදය මගින් ප්‍රකාශයට පත් කර පිළිගෙන ඇති ඕනෑම මූලික අයිතියක් හෝ භාෂා අයිතියක් මධ්‍යම රජයේ විධායක හෝ පරිපාලන ක්‍රියාමාර්ග මගින් උල්ලංඝනය කිරීම හෝ ආසන්න උල්ලංඝනය කිරීම සම්බන්ධ ඕනෑම ප්‍රශ්නයක් විභාග කර තීරණය කිරීමට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට තනි සහ අනන්‍ය අධිකරණ බලය ඇත.

5.2

පළාත් සභාවක හෝ පළාත් පාලන ආයතනයක විධායක හෝ පරිපාලන ක්‍රියාමාර්ග මගින් එවැනි ඕනෑම අයිතියක් උල්ලංඝනය කිරීම හෝ උල්ලංඝනය කිරීමට ආසන්න අවස්ථාවක් සම්බන්ධයෙන් ඕනෑම ප්‍රශ්නයක් විභාග කර තීරණය කිරීමට අභියාචනාධිකරණයට තනි සහ අනන්‍ය අධිකරණ බලය ඇත.

5.3

ඡේදය යටතේ අධිකරණ බලය ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා වන ක්‍රියා පටිපාටික විස්තර සඳහා පාර්ලිමේන්තුවට නීතියෙන් විධිවිධාන සැලසිය හැකිය.

වගන්තිය 6: අධිකරණ ප්‍රතිපත්ති කවුන්සිලය

මහජන අදහස් සහ විවිල් සංවිධාන පර්යේෂණ ඇසුරින් කෙටුම්පත් කරන ලදී.

වත්මන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා පෙළ

අලුතින් ව්‍යවස්ථාවට ඇතුලත් කිරීමට යෝජනා වී ඇත.

කෙටුම්පත් සැසඳීමට AI ගෙන් ඉල්ලමින්...
6.1

ජනරජයේ අධිකරණ ප්‍රතිපත්ති කවුන්සිලයක් තිබිය යුතු අතර, එය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරුන් පත් කිරීම, මාරු කිරීම, විනය ක්‍රියාමාර්ග සහ සේවයෙන් පහ කිරීම සම්බන්ධයෙන් නිර්දේශ ඉදිරිපත් කිරීම සහ උපදෙස් ලබා දීම සහ අධිකරණ පද්ධතියේ සමස්ත ප්‍රතිපත්තිය, අඛණ්ඩතාව සහ කාර්යක්ෂමතාවයට අදාළ කරුණු සම්බන්ධයෙන් වගකිව යුතුය.

6.2

අධිකරණ ප්‍රතිපත්ති කවුන්සිලය පහත සඳහන් සාමාජිකයින්ගෙන් සමන්විත විය යුතුය:

(අ) සභාපතිවරයා වන අගවිනිසුරුවරයා;

(ආ) අභියාචනාධිකරණයේ සභාපති;

(ඇ) නීතිපති;

(ඈ) අධිකරණ අමාත්‍යවරයා හෝ එවැනි අමාත්‍යවරයෙකුගේ නාමිකයෙකු;

(ඉ) ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරුන් විසින් තෝරා පත් කර ගන්නා ලද ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ විනිසුරුවරයෙකු;

(ඊ) අභියාචනාධිකරණ විනිසුරුවන් විසින් තෝරා පත් කර ගන්නා ලද අභියාචනාධිකරණයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ විනිසුරුවරයෙකු;

(උ) ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා කවුන්සිලයේ නිර්දේශය මත ජනාධිපතිවරයා විසින් පත් කරන ලද, අවම වශයෙන් අවුරුදු විස්සක පළපුරුද්දක් ඇති, කීර්තිමත් සහ අවංක නීති වෘත්තිකයන් දෙදෙනෙකු.

6.3

කවුන්සිලය තමන්ගේම ක්‍රියා පටිපාටිය නියාමනය කළ යුතුය. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට, අභියාචනාධිකරණයට පත් කිරීම් පිළිබඳ එහි නිර්දේශ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවට ඉදිරිපත් කළ යුතුය.

Have feedback on this chapter?

Your insights help shape a stronger constitution. Propose amendments, suggest improvements, or join the discussion.

Sign In to Contribute

ව්‍යවස්ථාවෙන් අසන්න

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රශ්නෝත්තර

මට පිළිතුරු දිය හැක්කේ ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව පිළිබඳ ප්‍රශ්නවලට පමණි.

මම පිළිතුරු කෙටියෙන් හා අවධානයෙන් තබා ගනිමි.